جمهوري اسلامي ايران و حق شرط بر معاهدات بين المللي حقوق بشر

چكيده
الف. حق شرط
ب. شروط اعتبار و آيين پذيرش يا مخالفت با شرط
ج. نظام حقوقي حق شرط بر معاهدات بين المللي حقوق بشر
د. حق شرط جمهوري اسلامي ايران بر كنوانسيون حقوق كودك
نتيجه گيري
دولت جمهوري اسلامي ايران از 25 معاهده بين المللي در زمينه حقوق بشر، ده معاهده را تصويب و دو مورد را فقط امضاء نموده است. از ميان معاهداتي كه ايران تصويب كرده است، دو معاهده با اعلام \"شرط\" و بقيه بدون قيد وشرط و به طور مطلق پذيرفته شده اند. در خصوص نوع دوم (مانند كنوانسيون حقوق كودك) دولتهاي ديگر طرف كنوانسيون و نيز كميته حقوق بشر سازمان ملل متحد شرط ايران را به دليل كلي و مبهم بودن آن، مغاير با موضوع و هدف كنوانسيون تلقي نموده اند. اين مقاله به بررسي نكات زير اختصاص دارد:
1- آيا علاوه بر دولتها، كميته حقوق بشر و ديگر اركان نظارتي از صلاحيت ارزيابي مشروعيت \"حق شرط\" برخوردار هستند؟
2- آثار مترتب بر مغايرت \"شرط\" با موضوع و هدف معاهده چيست؟
3- آيا \"شرط\" بر معاهدات بين المللي حقوق بشر از نظام كلاسيك \"حق شرط\" تبعيت مي كند، يا نظام حقوقي …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>