مفهوم عدالت در حقوق

الف) مفهوم عدالت
تعريف عدالت
افلاطون و عدالت اجتماعي
ارسطو و اعطاي حق به سزاوار آن
روميان و نفع مشترك
ترجيح منافع قابل احترام‌تر
عدالت صوري و ماهوي
عدالت طبيعي و حقوقي
نقد تعريفها؛ دشواري اعمال ضابطه‌ها
نتيجه
ب) شناخت عدالت و منابع آن
اختلاف در تشخيص عدالت
چهره اخلاقي عدالت و هنر شناخت آن
ج: قلمرو حقوق و عدالت
جدايي دو قلمرو
د) عدالت و نظام ارزش‌ها
معيار نيك و بد حقوق
پي‌نوشت‌ها
«عدالت» مفهومي است كه بشر از آغاز تمدن خود مي‌شناخته و براي استقرار آن كوشيده است.([۱]) مشاهده طبيعت و تاريخ رويدادها، و انديشه در خلقت، از ديرباز انسان را متوجه ساخت كه آفرينش جهان بيهوده نبوده و هدفي را دنبال مي‌كند.([۲]) انسان نيز در اين مجموعه منظم و با هدف قرار گرفته و با آن همگام و سازگار است. بنابراين، هر چيزي كه در راستاي اين نظم طبيعي باشد، درست و عادلانه است.حقوق نيز از اين قاعده بيرون نبوده و مبناي آن در مشاهده موجودات و اجتماع‌هاي گوناگون است. پس، از ملاحظه «آنچه هست» مي‌توان به جوهر «آنچه بايد باشد» دست يافت. به بيان ديگر، در شيوه ارسطويي جستجوي عدالت، واقع‌گرايي …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>